두준 의 여자

 

▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲ Someone else      
▲▲▲▲▲▲▲▲▲ ▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲   ▲   - First -

จินแทคพลิกนาฬิกาข้อมือดูเป็นรอบที่สาม นี่ก็ใกล้เวลาทำงานแล้วแต่กีกวังก็ยังไม่ลงมาซักที

ผู้จัดการคิ้วเข้มยกกาแฟขึ้นดื่มก่อนจะตัดสินใจลุกจากล็อบบี้ และกดลิฟท์ขึ้นไปหากีกวังที่ห้องแทน และก็เป็นไปตามคาดเมื่อใช้คีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไปก็พบว่านักร้องหนุ่มยังคงหลับอยู่ทั้งที่ใกล้ถึงเวลาถ่ายรายการแล้ว

 

ข้างๆกันก็เป็นไอดอลหญิงชื่อดังอีกวงที่นอนอิงแอบอยู่ ดูจากสภาพห้องแล้ว จินแทคแทบไม่ต้องเดาว่าทำไมกีกวังถึงยังหลับไม่รู้เรื่องแบบนี้



" ตื่นได้แล้ว "

เสียงเย็นพูดชัดถ้อยชัดคำก่อนจะยื่นชุดเสื้อคลุมให้กับนักร้องสาวที่ตื่นขึ้นหลังจากเค้าส่งเสียงปลุกกีกวัง เธอรีบหอบเสื้อผ้าและเข้าห้องน้ำไปโดยไม่พูดอะไร เธอมั่นใจว่าจินแทคซึ่งเป็นผู้จัดการกีกวังคงไม่เอาสิ่งที่เห็นไปบอกใครแน่ คงเพราะ ถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป คนที่จะเสียไม่ใช่แค่เธอ แต่ก็รวมถึงตัวกีกวังเองด้วย


" อีกีกวัง ฉันบอกให้นายตื่น "

มือหนาเลื่อนไปดึงผ้าห่มให้พ้นจากร่างเปล่าเปลือยของอีกคน กีกวังปรือตามองก่อนจะยื้อผ้าห่มไว้อย่างหงุดหงิด และบ่นพึมพำอยากจะหลับต่อ


" วันนี้นายมีถ่ายรายการ และฉันก็ไม่ใช่คนใจดีเหมือนจุนกอนที่จะยอมให้นายเหลวไหลไปได้เรื่อยๆ "

กีกวังผุดตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะขยี้ผมสีอ่อนแรงๆแล้วพ่นคำผรุสวาทที่ฟังไม่ได้ศัพท์ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวและเปิดประตูห้องน้ำแต่ทว่า

" ห้องนั้นฮโยซองอาบอยู่ "

กีกวังจิ้ปากอย่างหงุดหงิดใจก่อนจะเดินไปอาบน้ำอีกห้องนึง


หลังจากที่กีกวังเข้าห้องน้ำไปได้ไม่นาน ฮโยซองก็ออกมาจากห้องน้ำ เธอเก็บกระเป๋าถือและออกจากห้องไปโดยไม่แม้แต่จะมองหน้าจินแทค  ผู้จัดการหนุ่มพรูลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน


จุนกอน ผู้จัดการคนก่อนหน้าเค้าเป็นคนที่ทั้งใจดีและก็ตามใจ

เพราะงั้นมันเลยทำให้กีกวังกลายเป็นเด็กที่เอาแต่ใจ พอไม่ได้สิ่งที่ต้องการก็รังแต่จะอาละวาด 

แต่จินแทคก็ไม่ได้โทษจุนกอนหรอกนะที่สปอยกีกวังซะจนเคยตัวกลายเป็นเด็กเจ้าอารมณ์แบบนี้
แต่บางทีมันก็แค่เสียดายเด็กผู้ชายขี้อ้อนช่างเจรจาในอดีต มันก็เท่านั้นเอง







หลังจากถ่ายรายการจนเสร็จ จินแทคก็ขับรถพานักร้องหนุ่มกลับไปส่งที่หอพัก
คงเพราะเหนื่อย ตั้งแต่ขึ้นรถมากีกวังก็หลับมาตลอดทาง

 

ใบหน้าที่ดูร้ายกาจเวลาที่โกรธ คิ้วเข้มและดวงตากราดเกรี้ยว
หรือจะเป็นกีกวังที่สดใสเวลาที่อยู่ต่อหน้ากล้อง ดวงตาที่หยีจนเป็นสระอิเวลาที่กลีบปากแดงแย้มยิ้ม

ทั้งหมดมวลที่ใครๆเคยได้เห็นคงเทียบไม่ได้กับภาพนี้
เปลือกตาที่ปิดสนิท แพขนตาดำขลับตัดกับผิวเนียนขาว กลีบปากแดงที่เผยอน้อยๆเวลาอีกคนหลับตา


ถ้าเก็บเอาความทรงจำมาใส่ในเพนชิฟได้เหมือนในเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ ภาพนี้คงเป็นภาพที่ฮงจินแทคอยากจะจดจำมากที่สุด

ภาพเด็กผู้ชายเอาแต่ใจที่กำลังหลับ เด็กผู้ชายเอาแต่ใจที่ในอดีตสวมแว่นหนาเตอะ  อ่อนแอขี้โรค แพ้ของกินอร่อยๆหลายต่อหลายอย่าง ทำให้รุ่นพี่อย่างฮงจินแทคเป็นห่วงเสมอ

เด็กผู้ชายที่วันนี้ไม่ได้สวมแว่นกรอบดำอีกแล้ว ผิวกายขาวซีดรับกับริมฝีปากแดงสด และร่างกายที่สมส่วนด้วยมัดกล้ามจากการออกกำลังกาย 


เด็กผู้ชายที่กลายเป็น อีกีกวัง นักร้องหนุ่มชื่อดัง
ไม่ใช่กีกวังอาของรุ่นพี่จินแทคอีกแล้ว


นานแค่ไหนแล้วนะ ที่ไม่ได้เห็น
นานมากแค่ไหนแล้ว ..










" ใช้อะไรก็หัดเก็บให้มันเข้าที่บ้างได้รึเปล่า เข้าใจมั้ยว่าคนเก็บมันเหนื่อยน่ะ "

เสียงบ่นงึมงำของยงจุนฮยองทำให้รูมเมทหน้าหล่อถึงกับเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะเขียนแบบ แล้วมองเหล่ไปที่ผู้พูดแบบเซ็งๆ

" เชี่ยห้อย มึงทำไมขี้บ่นจังวะ บ่นอย่างกะเมีย "

" เมียพ่อมึงน่ะสิ กูเก็บมึงรื้อ ต่อไปมึงก็จัดเองแล้วกัน "
 
เกือบจะเป็นภาพที่เห็นจนชินตาไปแล้วสำหรับโยซอบ ที่รูมเมทสองคนกัดอย่างกับหมา โดยเฉพาะเรื่องไม่เก็บห้องให้เป็นระเบียบ




ยงจุนฮยอง เด็กเอกเปียโนคลาสสิค

 

ผู้ชายที่เก่งเหลือเกินเรื่องทำให้ชาวบ้านหมั่นไส้ ด้วยใบหน้าและบุคลิคที่คล้ายจะเร้าตีนคนรอบข้างอยู่ตลอดเวลา

 

จุนฮยองเป็นคนที่ตั้งใจแล้วก็ทุ่มเทกับทุกๆเรื่อง ทั้งเรื่องงาน เรื่องเรียน หรือแม้แต่เรื่องที่คนอื่นคิดว่าไร้สาระ  เพราะจุนฮยองใส่ใจกับรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ และก็แคร์ทุกๆความรู้สึกของคนที่สำคัญกับใจ


ส่วนยุนดูจุน เดือนสถาปัตย์

 

ถึงภายนอกจะดูหล่อและเพอร์เฟ็กมากแค่ไหน แต่ถ้าลองมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยแล้วละก็ คงไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า ยุนดูจุนมันก็คือผู้ชายซกมกดีๆคนหนึ่งนี่ละ 

 

แต่ถึงยังงั้นความที่ดูจุนเป็นคนพึ่งพาได้และก็น่าเชื่อถือ รวมถึงนิสัยที่ดูเป็นผู้ใหญ่มากในบางครั้ง มันก็ทำให้โยซอบรู้สึกอบอุ่นสบายใจและปลอดภัยเมื่อได้อยู่ใกล้ๆ



" ก็ได้! ต่อไปฉันเก็บเองก็ได้ !! "


ยกเว้นเวลาสองคนนี้ทะเลาะกัน =_=



โยซอบก็เรียนอยู่คณะเดียวกับจุนฮยอง แต่โยซอบเรียนเอกว๊อยซ์ เพราะว่าสนิทกับจุนฮยองมาก่อนก็เลยจับพลัดจับพลูได้มาอยู่หอพักเดียวกัน

ส่วนดูจุน โยซอบรู้จักเมื่อตอนที่ไปเตะฟุตบอล พอรู้ว่าเป็นเพื่อนมหาลัยเดียวกันก็เลยชวนมาอยู่หอด้วยกัน ด้วยความที่เพื่อนทั้งสองคนเป็นคนใจดี โยซอบก็เลยไม่คิดว่าเวลามาอยู่รวมกันแล้วจะทะเลาะกันเป็นเด็กๆแบบนี้



คนตัวเล็กนั่งเท้าคางกับเตียงนอนและมองทั้งสองคนเถียงกันเหมือนกับกำลังดูรายการทีวีที่น่าสนใจ

 

พวกเขาเป็นรูมเมทที่อยู่ด้วยกันในห้องพักขนาดไม่กว้างมาก  ในห้องนอนจะแบ่งเป็นเตียงสองชั้น สองเตียง

ดูจุนจะนอนเตียงชั้นบน ส่วนจุนฮยองจะนอนเตียงชั้นล่าง โดยที่มีตู้เสื้อผ้าอยู่้ข้างๆเตียง ทั้งสองด้านทั้งซ้ายและขวา ปลายเตียงเป็นโต๊ะเขียนหนังสือของจุนฮยองและโต๊ะเขียนแบบของดูจุนที่วางกั้นให้ห่างกันด้วยชั้นหนังสือเล็กๆ

ส่วนโยซอบก็นอนชั้นล่างของอีกเตียงนึงโดยที่ชั้นบนยังว่างอยู่


" เออ ! อย่ามาง้อแล้วกัน "

" ยงจุนฮยอง !! "

" อะไร "

" อย่าพึ่งไป!! หาหนังสือตกแต่งภายในให้หน่อย - - เก็บไว้ตรงไหน "


โยซอบมองทั้งสองคนแล้วส่ายหัวก่อนจะฟังเพลงจากไอโฟนและภาวนาให้รูมเมทอีกคนนึงที่กำลังจะเข้ามาอยู่ด้วยกันในอนาคตเป็นคนน่ารักใจดี หรืออย่างน้อย..  ขอแค่ไม่บ้าเหมือนไอ้สองคนนี้ก็พอแล้ว -_-;






" กำลังจะออกไปไหน "

" ข้างนอก "

กีกวังตอบกลับมาเสียงแข็งจนจินแทคต้องลดมือจากหนังสือพิมพ์ที่กำลังอ่านและมองหน้าชายหนุ่มอย่างไม่สบอารมณ์

 

 

" พรุ่งนี้นายจะต้องไปกองถ่ายเป็นครั้งแรก และแน่นอนว่าห้ามเลท "

" กองถ่าย? "

 

 

 

คนตายิ้มทวนคำก่อนจะชักสีหน้า เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าพรุ่งนี้มีถ่ายละครแต่เช้า ละครที่เค้าไม่เคยต้องการจะเล่นแต่ทางค่ายก็ยัดเยียดมาให้เพราะเหตุผลที่ว่า ' เดี๋ยวก็จะคัมแบ็คอัลบั้มใหม่แล้ว จะได้มีข่าวเขียนถึงบ่อยๆ ' 

 

" กลับเข้าห้องไปนอนซะ "

 

 

 

กีกวังอ้าปากจะเถียงแต่ก็ต้องเงียบเมื่อเห็นท่าทีดุดันของอีกคน

เมื่อเสียงประตูกระแทกกับขอบประตููโครมใหญ่นั่นแหละ จินแทคถึงหยิบมือถือขึ้นมากดโทรถึงทางค่าย

 

 

 

" แจ้งกองถ่ายให้หน่อยนะครับว่าพรุ่งนี้กีกวังจะเข้าไปสายประมาณ 1 ชม. มีธุระส่วนตัวน่ะครับ "



กีกวังเด็กดื้อ.. เด็กที่เคยดื้อยังไงก็ยังดื้ออย่างนั้น
แต่ก็ดีแล้วละ เพราะจินแทคคงจะกล้าใช้น้ำเสียงที่ดุดันแบบนี้เวลาที่กีกวังทำตัวไม่ดีเท่านั้นแหละ

 แต่จินแทคแน่ใจ

ว่าอีกีกวังไม่มีทางเข้าใจมันเลย.. แม้แค่ซักนิดเดียว

 

 

tbc.

 

 

note:  คือ..ไม่ต้องบอกว่ามันสั้น 5555555555 เพราะว่ามันคงสั้นจริง TT

เชียนประมาณสองชั่วโมงอะ พยายามปูเรื่องให้มันไม่งง ติชมได้นะ..

ขอโทษถ้าภาษาห่วยแตก TT . TT